Banasiak Jan

Jan Banasiak (ur. 28 kwietnia 1897 roku w Ostrowach, zm. b/d) – żołnierz Legionów Polskich, syn Macieja oraz Antoniny. Uczęszczał do szkoły we Włocławku, będąc w 4 klasie szkoły handlowej wstąpił do Legionów Polskich. Skierowany do szkoły podoficerskiej w Kamieńsku. Po ukończeniu przydzielony został do 4 pułku piechoty, w stopniu starszego szeregowca. Po bitwie pod Jastkowem, został przeniesiony do 5 pułku piechoty, ze względu na zranienie w rękę służył w nim do 4 lipca 1916 roku. Leczył się w szpitalu w Lubinie oraz Radomiu, następnie ponownie został przydzielony do 5 pułku piechoty w Baranowiczach.

W trakcie rozbrajania i transportu legionistów do Szczypiorna zbiegł i ukrywał się do dnia 11 listopada 1918 roku w majątku Hrabiego Frohlicha (w kutnowskiem), brał udział w działaniach POW.

W dniu 11 listopada 1918 roku wstąpił do 31 pułku piechoty Strzelców Kaniowskich, w którym wyruszył w grudniu 1918 roku w walkę. W lipcu 1919 roku dostał się do niewoli bolszewickiej. Przebywał w niewoli przez 14 miesięcy, kolejno przydzielony do 5 pułku piechoty, 71 pułku piechoty. Służył w nim do 21 września 1928 roku. Następnie został powiatowym Komendantem Związku Strzeleckiego na powiat Prużański na Polesiu. 1.

  1. Banasiak| Muzeum Józefa Piłsudskiego, Wykaz Legionistów – Muzeum Józefa Piłsudskiego, dostęp 20 kwietnia 2015, http://mjp.najlepszemedia.pl/wykaz-legionistow/wykaz/legionista/952-banasiak .